س 6 : فا : واجب آمد كه بيافريدشان . ا : كه تا فرمايدشان تا از . س 8 : فا : « اى ليعرفون بالربوبية » ندارد . س 9 : ص و صب : ايدون همى گويد . س 9 : فا : پرستند و از ايشان روزى نخواهم و روزى دهندهء ايشان منم و از كسب ايشان مرا هيچ منفعت نبود . س 13 تا 16 : فب : از « پس گفت قوله تعالى . . . » ندارد . ص 9 س 2 : فا : نخستين خداى تبارك و تعالى اين جهان بيافريد . س 13 : اساس : عبارتهاى درون كروشه را ندارد و از نسخهء ص و صب گرفته شده تا ص 10 سطر 1 . ص 10 س 4 : ص و صب : آيتها پيدا كردم آن كسها را كه اين بدانند . . . نتوانست آفريدن . س 7 : فا ، ص ، صب : « معنى تأذن . . . شما را فرمود » ندارد . س 11 و 12 : عبارت درون كروشه از ص و صب است . س 11 تا پايان : فا : عبارت ديگرگون و غير قابل سنجش است . س 13 : فا : آفريده بود گر آفتاب و ماهتاب را نيافريدى هيچ روشنايى . س 18 : فا : و شمارها بدانستند چنان كه خداى تعالى گفت : ص 11 عنوان : ص : گفتار اندر مقدار اين جهان . صب : گفتار اندر مقدار اين جهان كه چند است . فا : القول فى مقدار هذه الدّنيا . س 1 تا پايان صفحه : عبارتهاى ص و صب چندان متغاير است كه قابل سنجش نيست . س 2 : فا : شش هزار سال و چيزى گذشته بود و هزار سال كم چيزى مانده بود . س 3 : فا : نداند كه چند مانده است و چند گذشته است . س 4 : فا : جهودان ايدون گويند كه به تورات اندر نبشته است كه آن وقت . س 5 : فا : به جاى حكيمان يونان آمده : و ترسا آن ايدون گويند از انجيل كز مدت اين جهان شش هزار و سيصد و اند سال گذشته بود و بقراط و يونانيان ايدون گويند كز گاه . س 9 : فا : * ( عَنِ السَّاعَةِ 33 : 63 ) * تا آخر آيت و بدان كه آن بيست و هشت مسئله بود كه از پيغامبر ما صلَّى الله عليه بپرسيدند . س 14 : ص ، صب : كه او پيغامبرست يا نه بدروغ دعوى همى كند و * ( هذا من عَمَلِ الشَّيْطانِ 28 : 15 ) * ، و آن عمل او بود و لكن معنيش آن بود كه از آن جمله [ b 3 ص ] بود كه ديو بدين خرم باشد تا گمانى نبرى